Ik hoorde het nog net toen ik de voordeur achter mij dicht trok. ‘Je kan het Pa!’
Met een grote glimlach op mijn gezicht stapte ik de koude januariochtend in op weg naar ons kantoor.

Het is begin januari en we staan weer voor een nieuw jaar. ‘Geweldig!’ dacht ik vorig jaar net voor de kerst nog. Ik weet nu wel weer beter. We staan weer voor een nieuw jaar en dan begint alles weer opnieuw en bovendien wil ik uiteraard een aantal dingen anders doen.

De teller staat weer op nul
Het is de tijd van sales kick-offs in verre oorden. Hele vliegtuigen vol ‘sales’ en ‘management’ vliegen in deze tijd naar Barcelona, Marrakesh, Vegas en weet ik veel. Bij heel veel bedrijven staat de teller weer op nul en men moet weer gemotiveerd worden om het target van 2020 te halen. Het is ieder jaar hetzelfde. Ik heb hier al eens eerder over geschreven in mijn blog over het magische getal.

Wij hebben onze kick-off gehouden in het idyllische Sint Willebrord. Juist ja. Dat heeft een paar vliegtuigen minder CO-2 uitstoot gekost ;-). We waren ook snel klaar. Een halve dag terugkijken op 2019, een yoghurt met muesli als lunch en in de middag hebben we vooruitgekeken.

Nu zat ik gisteravond met mijn laptop aan de keukentafel en nam de notities voor 2020 er even bij. We hadden 2019 heel goed afgesloten en ook 2020 was gewoon heel helder. Maar toch sloop er enige onzekerheid in mij over onze plannen voor het nieuwe jaar. Met name het ‘HOE dan?’ Zoveel dingen te doen, waar begin ik? Hier hebben veel ondernemers last van.

Het gekke is dat ikzelf heel goed weet wat er bij die ondernemers aan de hand is, maar als het mij zelf betreft weet ik het soms ook even niet. Ken je dat gevoel?

‘Als je over de berg bent, staat er weer een berg achter’
De verhalen zijn dan ook allemaal ongeveer hetzelfde, maar iedereen beleeft het op zijn eigen manier. Zo sprak groeiondernemer Victor Jan Leurs recentelijk op ons ScaleUp diner over de onstuimige groei van zijn bedrijf. Zie de video hieronder t/m 1 minuut en 5 seconde voor zijn presentatie.

Net als velen onder ons dacht hij ook bij zichzelf: ‘Als ik nou dit kan bereiken, en als ik dit punt bereik, dan ben ik er hè? Want dan heb ik dit, en dan heb ik zoveel omzet dan heb ik zoveel medewerkers. Maar dan gebeurt er weer iets dan moet je weer naar beneden en dan moet je weer omhoog.’

‘Valleien des doods’
Victor Jan sprak uit ervaring. Verne Harnish beschrijft deze fasen in zijn bestseller ‘ScalingUp’ als ‘valleien des doods’. Daar moet je doorheen, daar moet je mee zien te dealen. Hij omschrijft wat je in deze fasen ervaart, maar ook wat je eraan kunt doen. In het boek ‘De Groeiparadox’ van Matty Paquay en Bart Lodewyckx worden deze fasen, ook wel groeipijnen, helder beschreven, wat zie je gebeuren, wat gebeurt er in werkelijkheid en hoe kun je die problemen oplossen. 

Mastering the Rockefeller habits
Het is alweer een paar jaar geleden op een rechtstreekse KLM-vlucht van Amsterdam naar San Francisco toen ik voor het eerst kennis maakte met het boek ‘Mastering the Rockefeller Habits’, de voorloper van ‘ScalingUp’ van Verne Harnish. Het was voor mij een ‘aha’ momentje destijds. De Amerikaan die naast mij zat had het boek bij zich en we spraken er uren over. Het hele verhaal van het boek gaat over de groei van bedrijven. Groeien van bedrijven gaat in fasen en die fasen zijn voorspelbaar, zijn wetmatig. Net als het opgroeien van kinderen. Die worden op een gegeven moment puber. Dan heb je ineens met hele andere ‘obstakels’ te dealen ;-).

Theorie omzetten in praktijk
Toch blijkt het in de praktijk heel lastig om deze theorie om te zetten in aanpak. In andere woorden: je kunt nog zoveel boeken lezen over groei, maar het komt uiteindelijk aan op de executie. En daar schort het met name aan. Wat mij betreft heb je drie dingen nodig:

  1. Een stok achter de deur, iemand die je helpt met het veranderen en de foute ‘habits’ samen met jou verandert in de juiste ‘habits’;
  2. Duidelijke instructies wat je moet doen. Of zoals Ben Tiggelaar heel helder zegt: ‘Er zijn een aantal dingen die je niet moet doen, maar er zijn ook een aantal de je ALTIJD moet doen’;
  3. Een ‘snelheidsmeter’, die vanuit data aangeeft hoe hard je gaat en zorgt dat je in control bent.

Meten is weten
Mijn mening is dat je visueel moet kunnen zien hoe hard je als bedrijf gaat, dat je controle hebt over die snelheid en dat je meteen weet hoeveel jouw bedrijf waard is. Technologie is daarbij een essentieel onderdeel. Dan bedoel ik niet alleen het laten zien van jouw bankrekening of jouw betaalgedrag. Maar info uit de data waar je echt iets aan hebt. Omzet weten we allemaal wel, maar hoeveel houd je onderaan de streep over (jouw Bottomline)?

En ‘last but not least’ is het toch ook van belang dat je daarbij iemand hebt die het bij voorkeur al een keer heeft meegemaakt? Iemand die samen met jou naar jouw cijfers kijkt, die jou al een beetje kent en af en toe streng tegen je kan zijn zoals je schoonmoeder. Maar die je ook af en toe een aai over je bol geeft en als je de deur dicht trekt nog tegen te zegt: “Je kan het!”

Berend Bouwmeester